Charles Manson Air (CD)
Uitgelicht
|
20,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Air is een folkalbum van Charles Manson, uitgebracht in 2010 op Magic Bullet Records. Het album vormt het eerste deel in een vierdelige serie genaamd ATWA, een acroniem voor Air, Trees, Water en Animals, waarbij elk album een verschillende natuurlijke hulpbron behandelt. Het album kenmerkt zich door een extreem lo-fi productie, waarbij het klinkt alsof Manson de opnames maakte in zijn gevangeniscel met minimale middelen. De muziek bestaat uit akoestische gitaar en vocalen, variërend tussen zang en gesproken woord. De opnamekwaliteit is dermate ruw dat er een constante bandruis hoorbaar is gedurende het hele album. Muzikaal gezien beweegt Air zich in het terrein van langzame, minimale folk en delta blues, zij het op een zeer rudimentaire wijze uitgevoerd. Het gitaarspel is traag en statisch, terwijl Manson eerderompelt en mompelt dan dat hij zingt. Verschillende nummers evolueren naar gesproken woord passages, waarbij hij zijn milieuovertuigingen probeert over te brengen. Het album draait meer om de boodschap dan om muzikale kwaliteit. Manson richt zich op milieuthema's zoals luchtvervuiling en de waarde van schone lucht. De uitvoering is emotioneel en rauw, maar door de beperkte productie en trage tempo wordt het album door veel critici als saai en moeilijk toegankelijk beschouwd.
Vergelijk aanbieders (1)
Air is een folkalbum van Charles Manson, uitgebracht in 2010 op Magic Bullet Records. Het album vormt het eerste deel in een vierdelige serie genaamd ATWA, een acroniem voor Air, Trees, Water en Animals, waarbij elk album een verschillende natuurlijke hulpbron behandelt. Het album kenmerkt zich door een extreem lo-fi productie, waarbij het klinkt alsof Manson de opnames maakte in zijn gevangeniscel met minimale middelen. De muziek bestaat uit akoestische gitaar en vocalen, variërend tussen zang en gesproken woord. De opnamekwaliteit is dermate ruw dat er een constante bandruis hoorbaar is gedurende het hele album. Muzikaal gezien beweegt Air zich in het terrein van langzame, minimale folk en delta blues, zij het op een zeer rudimentaire wijze uitgevoerd. Het gitaarspel is traag en statisch, terwijl Manson eerderompelt en mompelt dan dat hij zingt. Verschillende nummers evolueren naar gesproken woord passages, waarbij hij zijn milieuovertuigingen probeert over te brengen. Het album draait meer om de boodschap dan om muzikale kwaliteit. Manson richt zich op milieuthema's zoals luchtvervuiling en de waarde van schone lucht. De uitvoering is emotioneel en rauw, maar door de beperkte productie en trage tempo wordt het album door veel critici als saai en moeilijk toegankelijk beschouwd.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: