Cate Le Bon - Michelangelo Dying (LP)
Uitgelicht
|
26,21 |
Naar shop
|
|
26,21 |
Naar shop
|
|
28,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Michelangelo Dying is het zevende studioalbum van Cate Le Bon, uitgebracht in 2025 op vinyl door Mexican Summer. De plaat borduurt voort op Le Bons eerdere werk en markeert een gedurfde evolutie in geluid en emotie. De muziek verlegt haar fundamenten naar een rijkere, golvende sonic ervaring, met een sterke aanwezigheid van saxofonist Euan Hinshelwood die als woordeloze tweede stem fungeert in vele nummers. Het album valt onder art rock en ademt invloeden van David Bowie en Nico, met scherpe kwetsbaarheid en experimentele productie. Atmosferische arrangementen combineren melancholie, introspectie en een rauw gevoel van hartzeer. Opgenomen op diverse locaties, waaronder Hydra en de woestijn van Californië, trekt Le Bon uit internationale ervaringen om een geluid te creëren dat zowel groots als intiem aanvoelt. Centrale thema’s zijn de visceraliteit van het leven, liefde en menselijke eenzaamheid, met herhaling, chaos en een overgave aan voelen in plaats van duidelijke openbaringen. De teksten zijn poëtisch en ambigu, wat ruimte laat voor contemplatie. Enkele tracks zoals Heaven Is No Feeling, Jerome en Ride (met John Cale) geven al een goed beeld van de rest van het album.
Het album wordt gepositioneerd als een meeslepende, emotioneel geladen reis die zowel fans van art rock als liefhebbers van avontuurlijke popmuziek zal aanspreken. Het klinkt onbevreesd en melancholisch, met een combinatie van grootshema’s en intieme momenten die uitnodigen tot herhaling en verdieping.
- Zevende studioalbum van Cate Le Bon
- Art rock met invloeden van Bowie en Nico
- Saxofonist Euan Hinshelwood als tweede stem
- Ride met John Cale, melancholiek en gelaagd
- Opgenomen op Hydra en in Californië
- Teksten zijn poëtisch en ambigu
Michelangelo Dying is het zevende studioalbum van Cate Le Bon, uitgebracht in 2025 op vinyl door Mexican Summer. De plaat borduurt voort op Le Bons eerdere werk en markeert een gedurfde evolutie in geluid en emotie. De muziek verlegt haar fundamenten naar een rijkere, golvende sonic ervaring, met een sterke aanwezigheid van saxofonist Euan Hinshelwood die als woordeloze tweede stem fungeert in vele nummers. Het album valt onder art rock en ademt invloeden van David Bowie en Nico, met scherpe kwetsbaarheid en experimentele productie. Atmosferische arrangementen combineren melancholie, introspectie en een rauw gevoel van hartzeer. Opgenomen op diverse locaties, waaronder Hydra en de woestijn van Californië, trekt Le Bon uit internationale ervaringen om een geluid te creëren dat zowel groots als intiem aanvoelt. Centrale thema’s zijn de visceraliteit van het leven, liefde en menselijke eenzaamheid, met herhaling, chaos en een overgave aan voelen in plaats van duidelijke openbaringen. De teksten zijn poëtisch en ambigu, wat ruimte laat voor contemplatie. Enkele tracks zoals Heaven Is No Feeling, Jerome en Ride (met John Cale) geven al een goed beeld van de rest van het album.
Het album wordt gepositioneerd als een meeslepende, emotioneel geladen reis die zowel fans van art rock als liefhebbers van avontuurlijke popmuziek zal aanspreken. Het klinkt onbevreesd en melancholisch, met een combinatie van grootshema’s en intieme momenten die uitnodigen tot herhaling en verdieping.
- Zevende studioalbum van Cate Le Bon
- Art rock met invloeden van Bowie en Nico
- Saxofonist Euan Hinshelwood als tweede stem
- Ride met John Cale, melancholiek en gelaagd
- Opgenomen op Hydra en in Californië
- Teksten zijn poëtisch en ambigu
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: