Canada Day IV
Uitgelicht
|
21,12 |
Naar shop
|
|
42,99
35,77 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Harris Eisenstadt's Canada Day IV, uitgebracht in 2015 op Songlines Recordings, is een modern jazzalbum dat swingende postmoderne tradities combineert met vrije improvisatie en avant-gardistische elementen. Het vierde album van Eisenstadts langlopende kwintet – met Nate Wooley op trompet, Matt Bauder op tenorsaxofoon, Chris Dingman op vibrafoon, Pascal Niggenkemper op bas en Eisenstadt op drums – laat de geëvolueerde chemie van de band zien na jaren van toeren en residenties. De composities leggen de nadruk op wisselende ensembleconfiguraties, van solo- en duo-exploraties tot samenspel van de hele groep, waardoor ruimtelijke structuren ontstaan waarin elke muzikant zijn eigen stem kan laten horen te midden van melodieuze melodieën en elastische ritmes die zijn beïnvloed door Afrikaanse polyritmes en Cubaanse batá-drums.De muziek laveert met soepele behendigheid tussen gecomponeerde thema's en spontane passages, ondersteund door Niggenkempers resonerende bas die aansluit bij Eisenstadts dynamische, steeds wisselende patronen, terwijl Dingmans glinsterende vibrafoon filmische kleur en textuurdiepte toevoegt. Wooley en Bauder zorgen voor grillige inventiviteit, van lyrische lyriek tot abstracte vervormingen, in evenwicht gehouden door de grootmoedige percussieve begeleiding van de leider. Critici prijzen de sympathieke humor, interpretatieve veerkracht en toegankelijke experimenten, en bestempelen het als het meest geslaagde werk van het kwintet tot nu toe: boeiend, provocerend en gepolijst zonder aan scherpte in te boeten.
Harris Eisenstadt's Canada Day IV, uitgebracht in 2015 op Songlines Recordings, is een modern jazzalbum dat swingende postmoderne tradities combineert met vrije improvisatie en avant-gardistische elementen. Het vierde album van Eisenstadts langlopende kwintet – met Nate Wooley op trompet, Matt Bauder op tenorsaxofoon, Chris Dingman op vibrafoon, Pascal Niggenkemper op bas en Eisenstadt op drums – laat de geëvolueerde chemie van de band zien na jaren van toeren en residenties. De composities leggen de nadruk op wisselende ensembleconfiguraties, van solo- en duo-exploraties tot samenspel van de hele groep, waardoor ruimtelijke structuren ontstaan waarin elke muzikant zijn eigen stem kan laten horen te midden van melodieuze melodieën en elastische ritmes die zijn beïnvloed door Afrikaanse polyritmes en Cubaanse batá-drums.De muziek laveert met soepele behendigheid tussen gecomponeerde thema's en spontane passages, ondersteund door Niggenkempers resonerende bas die aansluit bij Eisenstadts dynamische, steeds wisselende patronen, terwijl Dingmans glinsterende vibrafoon filmische kleur en textuurdiepte toevoegt. Wooley en Bauder zorgen voor grillige inventiviteit, van lyrische lyriek tot abstracte vervormingen, in evenwicht gehouden door de grootmoedige percussieve begeleiding van de leider. Critici prijzen de sympathieke humor, interpretatieve veerkracht en toegankelijke experimenten, en bestempelen het als het meest geslaagde werk van het kwintet tot nu toe: boeiend, provocerend en gepolijst zonder aan scherpte in te boeten.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: