Een verhaal over hoe tijd en verandering herinneringen vormen: jaren hebben gepasseerd en wat ik liefhad is verdwenen of een andere gedaante gaan aannemen. De kerk is herbouwd en pronkt nu met een versierde deuropening, boogvensters en sierlijke goten die demoonmondjes voorstellen; de rode bakstenen klokkentoren lacht vrolijk omhoog naar de blauwe lucht. In plaats van het oude huis verrijst nu een fijn Schweizerhuisje, gebouwd door de nieuwe eigenaar, waarin de omheining meer gekleurde glazen ballen bevat, kleine watervalletjes en gipsbeelden van Liefde, door regen aangetast. Dingen en mensen zijn zo diep in mijn geheugen gegrift dat tijd ze niet kan verlichten. Auteur: Octave Mirbeau. Verschenen op 17/01/2022 bij Uitgeverij Aspekt.
Toen ik terugkijk, blijft de kern hetzelfde: de zichtbare transitie van een plek die ooit bekend was naar een scène vol symbolen en herinneringen, waarin elk detail bijdraagt aan een verhaal dat niet uitgewassen raakt.
- De kerk herbouwd met versierde elementen en demonische motieven
- Boogvensters en siergoten geven een groteske flair
- Een bakstenen klokkentoren die in de lucht lacht
- Een verfijld Zwitsers cottage als nieuw hoofdgebouw
- Omheining met gekleurde glazen ballen en waterpartijen
- Gipsbeelden van Liefde, door regen aangetast
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: