BURNT SUGAR
Uitgelicht
|
39,26 |
Naar shop
|
|
40,54 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Burnt Sugar is the second studio album by the American rock band Gouge Away, released in 2018 through Deathwish Inc. Dit post-hardcore album, afkomstig uit Florida, markeert een evolutie van hun debuut met een intensere sonische diepte, co-geproduceerd door Jeremy Bolm van Touché Amoré en Jack Shirley, bekend van Deafheaven en anderen. Opgenomen live op analoge tape in Shirley's Atomic Garden studio, biedt het een claustrofobisch en onmiddellijk geluid waarin baslijnen, gitaren en de rauwe, keelverscheurende vocalen van Christina Michelle gelijkwaardig op de voorgrond treden. Critici prijzen de productie voor zijn helderheid en balans, met thema's rond depressie, angst en sociale verwachtingen die Michelle's teksten zwaar maar doordacht maken. Het album ontvangt brede lof voor zijn punk-energie en experimentele uitstapjes, met vergelijkingen naar bands als The Jesus Lizard, Pixies, Fugazi en Sonic Youth. Recensenten benadrukken de喉-shredding screams van Michelle en de verschuiving naar nieuw territorium, terwijl het persoonlijke en sociaal-politieke onderwerpen verkent zonder aan kracht in te boeten. Het eindigt hoog in jaarlijsten, zoals bij The A.V. Club en Revolver, en wordt geroemd om zijn rauwe urgentie en emotionele resonantie.
Burnt Sugar is the second studio album by the American rock band Gouge Away, released in 2018 through Deathwish Inc. Dit post-hardcore album, afkomstig uit Florida, markeert een evolutie van hun debuut met een intensere sonische diepte, co-geproduceerd door Jeremy Bolm van Touché Amoré en Jack Shirley, bekend van Deafheaven en anderen. Opgenomen live op analoge tape in Shirley's Atomic Garden studio, biedt het een claustrofobisch en onmiddellijk geluid waarin baslijnen, gitaren en de rauwe, keelverscheurende vocalen van Christina Michelle gelijkwaardig op de voorgrond treden. Critici prijzen de productie voor zijn helderheid en balans, met thema's rond depressie, angst en sociale verwachtingen die Michelle's teksten zwaar maar doordacht maken. Het album ontvangt brede lof voor zijn punk-energie en experimentele uitstapjes, met vergelijkingen naar bands als The Jesus Lizard, Pixies, Fugazi en Sonic Youth. Recensenten benadrukken de喉-shredding screams van Michelle en de verschuiving naar nieuw territorium, terwijl het persoonlijke en sociaal-politieke onderwerpen verkent zonder aan kracht in te boeten. Het eindigt hoog in jaarlijsten, zoals bij The A.V. Club en Revolver, en wordt geroemd om zijn rauwe urgentie en emotionele resonantie.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: