Budapest Festival Orchestra & Ivan Brahms: Symphony No. 2 Tragic Overture SACD

In Brahms’s Tweede symfonie is een duidelijke, transparante zuiverheid te horen. Deze staat in schril contrast met het enorme arsenaal aan ideeën dat Brahms had verzameld in zijn Eerste Symfonie, waaraan hij jarenlang had gewerkt. Hier in zijn Tweede toont hij ons zijn meesterlijke vaardigheid om vanuit de eenvoudigste motieven een grootschalige architectuur te ontwikkelen. Het eerste daarvan aan de hoorns te geven is een logische keuze; Brahms gebruikte altijd natuurlijke hoorns en verzette zich tegen de modernere instrumenten. Hoorns kunnen in principe het zuiverste van alle muzikale ideeën verkennen: de reis door de boventonen.Een soortgelijke zuiverheid is aanwezig in alle thema's. Als aan het begin de bassen een halve toon omlaag gaan en weer terug, kon niemand vermoeden wat voor een rijke nieuwe wereld zich uit deze cel zou ontwikkelen. Ook het laatste deel is gebouwd op een eenvoudig instrument: herhaalde, gelijke noten volgen elkaar op in regimentsvolgorde (een klassieke traditie die vaak te horen is in slotdelen van Haydn of Mozart).Is dit Brahms’s meest natuurgerelateerde symfonie? Gezien de gecompliceerde organismen die zich ontwikkelen uit de eenvoudigste cellen, ja, dat is het.Brahms heeft zeker het goddelijke, creatieve talent om ons te laten zien hoe dit proces kan werken in muziek.Iván Fischer