Bride Live To Die (LP)

Het openingsnummer 'Metal Might' is een meer power metal type dubbele bas gedreven nummer, gevolgd door het christelijke metal anthem 'Hell No', bekend om zijn refrein met een aanstekelijke hook. De tekst van 'Hell No' gaat over zeelui die proberen te blijven drijven op stormachtige zeeën als metafoor voor het worstelen in het leven: 'The storm is screaming with vengeance to kill/ Faith has plunged into the sea beneath/ Waves beat the ship with iron first to sink/ We won't go to hell, no we won't go.' 'In the Dark' gaat van start in een uptempo op een scherpe ritmegitaar om vervolgens te vertragen naar een akoestische gitaar voor het eerste couplet. Het nummer bevat een kort intermezzo dat doet denken aan jazz fusion. 'Out for Blood' gaat over Judas die Christus verraadt: 'You're just a kiss away from your destiny/ Just a word away from deceiving a friend/ Judas kiss, Judas kiss/ Out for blood, you're out for blood.' Het titelnummer begint met een agressieve, door gitaar aangedreven output die overgaat in een episch gevoel. De betekenis achter 'Live to Die' gaat over verlossing: 'Ik zal niet degene zijn die zegt dat je geen religie nodig hebt, maar zonder een verlosser is er geen kans om vergeven te worden.' De door thrash metal beïnvloede riff aan het begin van 'Fire and Brimstone' geeft het nummer een agressief gevoel. Het bevat wat virtuoos dubbel lead gitaarwerk van Troy Thompson en Steve Osborne. 'Whiskey Seed' neemt een standpunt in over alcoholisme: 'So you want/ to drink/ Because it makes you feel big/ Pour it down, I'll break you like a little twig/ You're so young, but you want to feel so old/ The only way to be hot, gain the world and lose your soul.' 'Here Comes the Bride' kiest voor een speed metal benadering, en het nummer versnelt tot een hoog tempo met een dubbele bas gedreven riff. 'Heroes' is een zeven minuten durend episch nummer over de strijd tussen goed en kwaad. De song begint met een vertelling die doet denken aan horrorfilms, begeleid door orgelspel. 'Heroes' vordert tot het punt waarop Troy Thompson en Steve Osborne samen voor meer dan een minuut ritmegitaar harmonie spelen. Het nummer vordert door het eerste couplet op een dubbele bas gedreven mid-tempo tempo tot het een anthem achtig hoogtepunt bereikt.