Het 6e concerto voor piano en flûte obligée van Caroline Boissier-Butini, dat zij zelf La Suisse heeft genoemd, is geïnspireerd op volksliederen; de bronnen laten niet toe het concerto precies te dateren, maar we kunnen aannemen dat het vóór 1818 werd gecomponeerd. Een terugkeer naar volksmelodieën paste geheel in de tijd; Beethoven bijvoorbeeld gebruikte dergelijke thema's, evenals Carl Maria von Weber, die in hetzelfde jaar als Boissier-Butini werd geboren. Haar vernieuwing is echter het citeren van de 'ranz des vaches', de muzikale thema's die bij haar tijdgenoten een archetypisch gevoel voor Zwitserland zouden hebben gewekt. De opening van het eerste deel (Allegro) is bewust eenvoudig gehouden. Na een middendeel, met een virtuoze pianopartij en gedurfde modulaties, keren de beginthema's aan het eind van het deel terug in een licht gevarieerde vorm. Het langzame middendeel (Andantino), waarvan het tweede thema een 'ranz des vaches' is, zoals die door Rousseau legendarisch is gemaakt, valt op door zijn rijke kleuren en ritmen, met name de wisselwerking tussen piano, fluit en basstemmen. Een Presto leidt het stuk naar het laatste deel (Rondo), waarin Caroline Boissier het thema zes keer varieert in verschillende bezettingen, en de solopassages van de piano slim moduleert, waardoor de geest van de salonmuziek aan het eind van de 19e eeuw wordt gepreficeerd. Hoewel de pianopartij uiterst virtuoos is, zou de relatief eenvoudige orkestratie het stuk een plaats op het repertoire van jeugd- of amateurorkesten moeten geven.
FnacGallo Caroline Boussier-butini - Concerto Pour Piano
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: