Blędy w ustawieniu pacjentów poddawanych radioterapii

Celem niniejszego badania jest analiza b¿¿dów ustawienia w przypadkach dotycz¿cych g¿owy i szyi, leczonych w pró¿niowo formowanej skorupie akrylowej z wykorzystaniem wewn¿trznego systemu unieruchamiaj¿cego. Badaniem obj¿to dwie grupy populacji, a mianowicie przypadki wirtualnej symulacji i radioterapii z modulacj¿ intensywno¿ci. Wszystkie przypadki leczono przy u¿yciu wewn¿trznego systemu unieruchamiaj¿cego, który by¿ umieszczony centralnie, ale nie wzd¿u¿nie wzgl¿dem sto¿u terapeutycznego. Przypadki IMRT zostäy zaplanowane przez fizyka medycznego i sk¿adäy si¿ z 6-9 pól o 3-4 poziomach intensywno¿ci käde. Cyfrowo zrekonstruowane radiogramy 2 pól bocznych i przedniego pola szyi dla przypadków wirtualnych symulowanych oraz 2 pól bocznych i przedniego pola kompozytowego w tym samym izocentrum dla przypadków IMRT zostäy wydrukowane i przedstawiäy idealn¿ pozycj¿ pacjenta. Monitorowanie pozycji sto¿u w trybie offline zapewnia wgl¿d w marginesy ustawienia, co mo¿e przyczyni¿ si¿ do realistycznego planowania obj¿to¿ci docelowych w placówce. Lepsze wyniki uzyskano w przypadkach IMRT, co mog¿o wynikä z wymogu cotygodniowej weryfikacji obrazowej. Brak czujno¿ci radioterapeuty i niewystarczaj¿ce przeszkolenie by¿y najprawdopodobniej przyczyn¿ pojedynczych przypadków z systematycznymi odchyleniami wi¿kszymi ni¿ 3 cm.