BIS C.P.E. Bach: Solo-Klavierwerke Vol.29 Tweede Vervolg CD

Met deze schijf voltooit Miklós Spányi de reeks 'Zweyte Fortsetzung'-sonates van C.P.E. Bach, op zich een voortzetting van twee eerdere reeksen (Wq 50 en 51). De componist zelf beschouwde de 18 sonates van deze sets duidelijk als een grote prestatie. Het zijn allemaal substantiële werken, maar de drie hier opgenomen werken kunnen worden beschouwd als de meest diverse en originele van de hele reeks. Bach stelde de set Wq 52 samen voor publicatie in 1763, maar Sonate nr. 4 was in feite twintig jaar eerder gecomponeerd, terwijl nr. 5 en nr. 6 van latere datum zijn. Samen vertonen de drie werken Bachs onuitputtelijke techniek van wisselende melodieën en texturen, maar ook nieuwe structuren en harmonische avonturen. Op deze schijf volgen twee van C.P.E. Bachs laatste composities in het sonategenre, gecomponeerd nadat hij zijn post aan het hof van Frederik de Grote in Berlijn had verlaten om directeur van muziek in Hamburg te worden. Hoewel Bach in die tijd steeds vaker op de fortepiano speelde, gaf hij nog steeds de voorkeur aan het clavichord, en nog in 1786, toen de Sonate in C klein, Wq 65/49 werd voltooid, specificeerde hij het gebruik van het clavichordvibrato, bekend als Bebung, in de manuscriptpartituur. In deze reeks heeft Miklós Spányi vaak gekozen voor een klavichord - een kopie van een vrij laat achttiende-eeuws instrument, gebouwd in de Silbermann-traditie die teruggaat tot zo'n vijftig jaar eerder. Deze keuze heeft hem geliefd gemaakt bij veel klavichordliefhebbers, waaronder de recensent in BBC Music Magazine die over een eerder deel schreef: 'Spányi's ultragevoelige touch voegt magie toe op dit delicate instrument. Zachte tonale subtiliteit zorgt voor een rijke beloning