Biecht aan mijn vrouw

In het voorjaar van 2020 ruilden Pieter Waterdrinker, zijn vrouw en drie poezen hun appartement in Sint-Petersburg voor een tijdelijk onderkomen in de Franse Tarn. Later verbleef Waterdrinker in november enkele weken in het Schrijvershuis aan het Spui in Amsterdam, terwijl de coronapandemie op dat moment zijn hoogtepunt kende. Een reeks ontmoetingen—met de dertigjarige Jeva Harms, die eerder verbleef met de zwarte rapdichter Winston Wow, en metWaterdrinkers succesvolle en rijke oude schoolvriend Otto Brons—draaide een geheim uit het verleden los en zet stilstaand leven volledig op zijn kop. Biecht aan mijn vrouw is een memoir die tegelijk humoristisch en weemoedig echoot over de zin van het leven, over liefde, kinderen, trouw en ontrouw, over het verstrijken van de tijd en het onherroepelijke ouder worden. Met schwung en milde spot becommentarieert Waterdrinker de huidige tijd en boeit hij de lezer tot de laatste bladzijde. Het werk bouwt voort op de toon van Tsjaikovskistraat 40, een flaneertocht door het leven van de schrijver.

Inhoud en thema's

Biecht aan mijn vrouw is een memoir waarin liefde, gezin, trouw en ontrouw centraal staan, met aandacht voor de vergankelijkheid en de ouderdom. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van een roerige periode en belicht hoe ontmoetingen uit het verleden het heden kunnen ontwrichten.