Bare Faced Cheek
Uitgelicht
|
33,90
28,54 |
Naar shop
|
|
30,02 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Bare Faced Cheek is een album van Toy Dolls dat verscheen als LP op gekleurd vinyl in het jaar 1987. Dit vierde studioalbum werd uitgebracht op het eigen Nit Records label en is een voorbeeld van het punkgenre. De band staat bekend om hun karakteristieke Britse punkstijl, humoristische teksten en energieke sound. Op dit album hoor je een rauwe productie en eigenzinnige zang, waarmee Toy Dolls hun typische, luchtige toon weten te behouden. Frontman Michael Algar was kritisch over het geluid van dit album en noemde de productie matig, mede doordat hij tijdens de opnames een vervangende gitaar moest gebruiken en ongewild effecten gebruikte. Desondanks past deze directe aanpak goed bij de underground punkmentaliteit van de Toy Dolls. Bare Faced Cheek verscheen als LP op gekleurd vinyl en is geliefd onder verzamelaars. Het album geeft een authentiek beeld van Britse punk eind jaren tachtig en markeert een periode van personeelswisselingen binnen de band, waarbij Dean Robson en Martin Yule hun intrede deden. Hierdoor kreeg het geluid een frisse maar nog steeds herkenbare Toy Dolls-signatuur.
Bare Faced Cheek is een album van Toy Dolls dat verscheen als LP op gekleurd vinyl in het jaar 1987. Dit vierde studioalbum werd uitgebracht op het eigen Nit Records label en is een voorbeeld van het punkgenre. De band staat bekend om hun karakteristieke Britse punkstijl, humoristische teksten en energieke sound. Op dit album hoor je een rauwe productie en eigenzinnige zang, waarmee Toy Dolls hun typische, luchtige toon weten te behouden. Frontman Michael Algar was kritisch over het geluid van dit album en noemde de productie matig, mede doordat hij tijdens de opnames een vervangende gitaar moest gebruiken en ongewild effecten gebruikte. Desondanks past deze directe aanpak goed bij de underground punkmentaliteit van de Toy Dolls. Bare Faced Cheek verscheen als LP op gekleurd vinyl en is geliefd onder verzamelaars. Het album geeft een authentiek beeld van Britse punk eind jaren tachtig en markeert een periode van personeelswisselingen binnen de band, waarbij Dean Robson en Martin Yule hun intrede deden. Hierdoor kreeg het geluid een frisse maar nog steeds herkenbare Toy Dolls-signatuur.