Badanie teorii upakowania cząstek

Pakowanie cz¿stek zajmuje si¿ problemem doboru odpowiednich rozmiarów i proporcji cz¿stek stäych w celu uzyskania zwartej mieszanki. Optymalizacja g¿sto¿ci upakowania ziarnistych sk¿adników betonu stäa si¿ wänym czynnikiem w osi¿ganiu poprawy w¿äciwo¿ci mechanicznych konwencjonalnego betonu. Ziarniste sk¿adniki betonu, tj. kruszywa i wype¿niacze, zajmuj¿ od 70 do 85% obj¿to¿ci betonu. Dlatego kontrolowanie proporcji mieszanki ziarnistej pomo¿e zminimalizowä obj¿to¿¿ pustej przestrzeni, zapewniaj¿c w ten sposób wy¿sz¿ wytrzymäo¿¿ i lepsz¿ urabialno¿¿ dzi¿ki lepszym w¿äciwo¿ciom makromechanicznym. Ponadto, przy tym samym stosunku w/c, potrzebna jest mniejsza ilo¿¿ wody, a tym samym mniej pasty cementowej, gdy frakcja ziarnista jest g¿¿ciej upakowana, co z kolei zmniejsza wyst¿powanie s¿abego interfejsu mi¿dzy kruszywem a past¿ cementow¿, zwi¿kszaj¿c w ten sposób wytrzymäo¿¿ i trwäo¿¿ betonu. Poniewä mieszanki betonowe o wysokiej wytrzymäo¿ci s¿ wytwarzane przy niskim wspó¿czynniku w/c, wymagaj¿ one du¿ej ilo¿ci cementu w procesie mieszania, co mo¿e powodowä powäne pe¿zanie i skurcz suszenia oraz inne zwi¿zane z tym problemy.