Azimuth is het debuutalbum van een trio bestaande uit John Taylor op piano en synthesizer, Norma Winstone als zangeres, en Kenny Wheeler op trompet en bugel. Het album verscheen op ECM en markeert een uniek moment in de jazz door de ongewone bezetting: geen bassist en geen drummer, wat resulteert in een open, doorzichtige klankwereld. De muziek kenmerkt zich door een tijdloze, atmosferische sfeer en een combinatie van improvisatie, ambient-invloeden en minimalistische structuren. Taylor schildert een breed palet aan kleuren, Winstone’s stem fungeert soms zonder woorden als een extra instrument en Wheeler levert subtiele, bijna minimale melodische bijdragen die het klankbeeld aanvullen. Azimuth doorbreekt traditionele jazzstructuren en legt de nadruk op samenspel tussen piano, synthesizer, stem en blazers in plaats van op een klassieke ritmesectie. Het album is een mijlpaal binnen de Europese jazz en laat zien dat jazz meer kan zijn dan swing of virtuositeit, met ruimte voor kleur, atmosfeer en muzikale exploratie.
Kernkenmerken
- Unieke bezetting zonder basgitaar of drum
Kernmerken van de muziek
- Open klankwereld door combinatie van piano, synthesizer, stem en blazers
- Atmosferisch en tijdloos karakter
- Invloeden van ambient en minimalistische structuren
Inhoud en recreatie
- Zes composities: Azimuth, The Tunnel, Sirens' Song en vijf anderen
- Titeltrack Azimuth: uitgestrekt en gelaagd, toont trio’s klankwereld
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: