Een korte passage uit een roman van Louis Nucéra beschrijft een intieme scène waarin een vrouw haar tafel net maakt voor wanneer haar man schrijft. Ze neemt een droge doek en veegt de blauwe-witte geruite linnen tafelbekleding. Ze opent het buffet, haalt het onderzetpaneel en het papier te voorschijn en legt ze met zorg neer. Het encrier en de puntpen volgen, klaar voor de schrijver. De man zit vervolgens aan tafel terwijl zij recht achter hem staat, in een houding van ontroering en bewondering. Zijn gezicht toont inspiratie terwijl hij een lege bladzijde gladstrijkt, de pen in het inktbakje doopt en begint te schrijven in een karakteristieke schrift, met volle en slanke lijnen en krullen die ze zelf mee spelt, terwijl ze fluistert of de stem van vergeving klinkt. Ze kent de eerste regel uit haar hoofd omdat ze weet aan wie hij schrijft, maar ze kan niet weerstaan om te spellen wat C a r o G i n o zegt.
Technische gegevens
- Auteur: Louis Nucéra
- Titel: (onvermeld)
- Uitgegeven op: 14/11/2000
- Uitgever: Grasset
- Drager: paperback
- Pagina’s: 268
- Uitgeverij: Grasset & Fasquelle
- Taal: Frans
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: