Arnold Schoenberg i Wassily Kandinsky

Ekspresjonizm by¿ radykaln¿ form¿ sztuki na pocz¿tku XX wieku, cäkowicie odmienn¿ od wcze¿niejszych norm ekspresji artystycznej. Uwaga Schoenberga na ekspresjonizm w muzyce zwi¿zana jest z osobistymi tragediami, takimi jak kryzys mä¿e¿ski. Schonberg rozwi¿zä kwestie niezwykle emocjonalnych tre¿ci z atonalno¿ci¿ i po¿wi¿ci¿ si¿ malowaniu takich dzie¿ jak "Wizje", które pokazuj¿ jego gniew i niepokój. Zarówno Schoenberg, jak i Kandinsky zdobyli swój najwäniejszy rozwój artystyczny niemal w tym samym czasie, jednocze¿nie walcz¿c o znalezienie w¿asnego g¿osu, czyli wewn¿trznej konieczno¿ci, w oboj¿tnym ¿rodowisku spo¿ecznym. Zarówno Schoenberg, jak i Kandinsky uosabiali równie¿ ide¿ Gesamtkunstwerk w swoich pracach artystycznych, Die glückliche Hand i Der gelbe Klang. Analiza dwóch kompozycji Schoenberga, Erwartung i Die glückliche Hand, pokazuje podobne wykorzystanie skrajnych kontrastów i zmieniaj¿ce si¿ stany emocjonalne bohaterów. Konsekwentnie stosuje okre¿lone barwy tonów dla g¿ównych bohaterów opery, a tak¿e okre¿la kolory i o¿wietlenie dla podkre¿lenia wp¿ywu psychologicznego.