Aptamery: gdy ewolucja molekularna wyprzedza przeciwciala

Aptamery przez d¿ugi czas pozostawäy w cieniu przeciwciä. Chociä te dwa typy cz¿steczek s¿ bardzo podobne w swoich funkcjach, to w¿änie przeciwciäa historycznie ustanowi¿y standard rozpoznawania molekularnego. Zastosowanie aptamerów pozostäo zatem mniej rozpowszechnione ni¿ przeciwciä, ale ostatnie post¿py w ich projektowaniu i stosowaniu sprawiaj¿, ¿e s¿ one doskonä¿ alternatyw¿ dla przeciwciä. Aptamery maj¿ zatem prawdziwy potencjä w szerokim zakresie zastosowä, od badä podstawowych po zastosowania kliniczne, w szczególno¿ci jako cz¿steczki terapeutyczne i narz¿dzia do wykrywania. Te oligonukleotydy, które nie maj¿ udowodnionej toksyczno¿ci, wyró¿niaj¿ si¿ wyj¿tkow¿ specyficzno¿ci¿ i bardzo wysokim powinowactwem do cz¿steczki docelowej. S¿ one zdolne nie tylko do rozró¿niania cz¿steczek o bardzo podobnej strukturze, ale tak¿e dwóch konformacji tego samego biäka. W tej ksi¿¿ce przedstawiamy charakterystyk¿ strukturaln¿ i funkcjonaln¿ aptamerów, a tak¿e ich obiecuj¿ce zastosowania w wykrywaniu wirusów ptasich.