Andrew Bird - Sunday Morning Put-On LP

Sunday Morning Put-On is een album van het Andrew Bird Trio met Andrew Bird, Alan Hampton en Ted Poor. Het verscheen in 2024 als LP en markeert een duidelijke stijlbreuk met Bird’s eerdere werk in indie rock en folk, door zich volledig te richten op jazz. Het album biedt een tijdloze herinterpretatie van de Great American Songbook en klassieke stukken uit de jaren dertig en veertig, met eerbied voor jazz, blues en gospel uit de ‘golden era’. Bird behandelt viool vaak als een blaasinstrument en levert zo een unieke klankkleur, naast zijn zang. De opnames gebeurden live in Valentine Studios in Californië, waardoor de chemie tussen Bird, Hampton en Poor hoorbaar is. Het werk is uitgevoerd met een kleine bezetting: Ted Poor op drums en Alan Hampton op contrabas, met gastmusici zoals Jeff Parker op gitaar en Larry Goldings op piano. Het album bevat uitsluitend covers, met uitzondering van het afsluitende originele nummer Ballon de Peut-etre. Tracks zoals I Didn’t Know What Time It Was, Caravan en I Fall in Love Too Easily illustreren de veelzijdigheid en intuïtieve interactie tussen de muzikanten. Sunday Morning Put-On is een liefdevolle revival en een inventieve herinterpretatie van traditioneel jazzrepertoire, gepresenteerd vanuit een moderne en eigenzinnige lens.

Bezetting en stijl

Het album wordt uitgevoerd door Andrew Bird (viool, zang), Alan Hampton (contrabas) en Ted Poor (drums), met gastbijdragen van Jeff Parker (gitaar) en Larry Goldings (piano). De muziek bestaat uit jazzinterpretaties van tijdloze standards uit het Great American Songbook en klassiekers uit de jaren dertig en veertig, uitgevoerd in een intieme, akoestische setting. Bird vervangt traditionele saxofoonpartijen door virtuoze vioolsolo’s en blijft zijn kenmerkende zang gebruiken, wat leidt tot een frisse kijk op het klassieke trio-formaat. Het album werd live opgenomen, wat de natuurlijke interactie tussen de musici benadrukt. Het bevat uitsluitend covers, behalve Ballon de Peut-etre, een origineel nummer. Tracks zoals I Didn’t Know What Time It Was, Caravan en I Fall in Love Too Easily tonen de gespannen maar vloeiende samenwerking en de persoonlijke benadering van de muzikanten.