Anbessa‘s dochter

In het Ethiopië van 1991 maakt de veertienjarige Lasta een turbulente en tragische periode in haar leven mee. Ze woont in Lalibela, een iconisch stadje beroemd om zijn indrukwekkende uit de rotsen gehakte kerken. Haar vader, Anbessa, een onderwijzer, wordt door de soldaten van een moorddadig communistisch regime gezocht, omdat zij hem beschouwen als een opstandeling. Wanneer Anbessa vlucht om zijn leven te redden, komt het leven van Lasta in een dramatische spiraal. Als wraak wordt haar moeder vermoord door de soldaten, en Lasta ziet zichzelf genoodzaakt om te overleven in een wereld die haar zo genadeloos behandeld.

Na de dood van haar moeder ontvangt Lasta een aanbod van een hoge officier om als huismeid in Addis Abeba te werken. Deze nieuwe functie biedt haar geen veiligheid of bescherming; in plaats daarvan wordt ze uitgebuit en gedwongen om te leven in erbarmelijke omstandigheden. Gedreven door de onderdrukking van haar leven, besluit Lasta te vluchten. Ze komt terecht op straat, tussen duizenden andere mensen die ook hun leven proberen vorm te geven in de chaos.

Lasta's leven is een aaneenschakeling van tijdelijke baantjes en onverwachte tegenslagen. Ze ervaart de uitdagingen van het leven op straat en wordt geconfronteerd met de harde realiteit van de maatschappij. De situatie escaleert wanneer Lasta zwanger raakt, en de vader van het kind haar in de steek laat. Dit alles leidt tot de beslissing om uiteindelijk terug te keren naar haar geboortestad Lalibela, waar de echo’s van haar verleden nog steeds hoorbaar zijn.

"Anbessa's dochter" is een kleurrijke en aangrijpende roman die de levens van mensen aan de onderkant van de samenleving verhaalt. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen en biedt een diepgaande kijk op de strijd van individuen die proberen iets van hun leven te maken in extreme omstandigheden. David van Reen (1969-2015), de auteur, was niet alleen schrijver, maar ook schilder en fotograaf. Na eerdere werken zoals "Engelen der wrake" en het fotoboek "Het land van de verbrande gezichten", brengt hij met deze roman een krachtige en emotionele boodschap over hoop en overleving. Van Reen heeft lange tijd in Kenia en Ethiopië gewoond en was mede-oprichter van Stichting Lalibela, hetgeen zijn creatief werk diepgaand beïnvloedde.