Als een pluisje in de wind

‘Als een pluisje in de wind’ is de autobiografie van Bloeme Evers-Emden. Geboren in 1926 groeide ze op in een sociaal Joods Amsterdams gezin van een diamantslijper. In de oorlog verliest ze vrijwel haar hele familie, wordt ze opgepakt maar ontsnapt uit de Hollandsche Schouwburg en duikt onder. Ze wordt in 1944 verraden, belandt in Auschwitz en wordt geselecteerd voor een werkkamp. In mei 1945 bevrijden de Russen haar. Terug in Amsterdam slaagt ze erin een nieuw bestaan op te bouwen, sticht ze met Hans Evers een gezin en krijgt huize Evers steeds meer orthodoxe trekken. De familie gaat kosjer eten en de oudste zoon, Raph, is sinds 1990 rabbijn. Op latere leeftijd besluit Bloeme alsnog te gaan studeren en promoveert op 63-jarige leeftijd. Als ontwikkelingspsychologe deed ze taboedoorbrekend onderzoek naar hoe onderduikkinderen terugkijken op de oorlogsjaren, en in de resultaten resoneert de pijn die zij zelf heeft meegemaakt. Met veel zelfspot en een scherp oog voor detail schetst ze haar unieke leven: de onderduik, de kampen, haar eerste reis naar de jonge staat Israël en haar geheime Mossad-missie uit 1982 naar de Sovjet-Unie, waarmee ze Joodse families zonder uitreismogelijkheden contact zoekt."

Inhoudelijke thema’s

• Onderduik én kampervaringen
• Naar Israël: eerste reis en hoop
• Huize Evers en orthodoxe stapjes
• Mossad-missie uit 1982
• Onderzoek naar herinneringen van onderduikkinderen
• Zachtmoedigheid na groot leed