AIDS i trzustka w erze HAART: badanie przekrojowe

Celem niniejszego badania jest okre¿lenie g¿ównych wzorców morfologicznych trzustki u pacjentów z AIDS stosuj¿cych wysoce aktywn¿ terapi¿ antyretrowirusow¿ (HAART). Porównali¿my doros¿ych, którzy zmarli na AIDS podczas stosowania HAART i u których przeprowadzono sekcj¿ zw¿ok, z grup¿ 109 pacjentów z AIDS niepoddanych terapii HAART. W grupie HAART stwierdzono mniej nasilone nieprawid¿owo¿ci trzustki ni¿ u osób niestosuj¿cych HAART. W grupie HAART badanie histologiczne wykazäo: zmniejszenie liczby ziarnisto¿ci zymogenowych w komórkach zrazikowych (ZG), mniejszy stopie¿ zmian o charakterze "dysplazji" oraz wi¿kszy stopie¿ atrofii zrazików trzustkowych. Trzustka zewn¿trzwydzielnicza u pacjentów poddanych terapii charakteryzowäa si¿ wysokim stopniem atrofii, znacznym zmniejszeniem liczby ziarnisto¿ci zymogenowych oraz wysokim poziomem apoptozy, co odzwierciedläo procesy degeneracyjne oraz ni¿szy poziom niedo¿ywienia biäkowo-kalorycznego. W grupie HAART wysepki Langerhansa charakteryzowäy si¿ zwi¿kszon¿ liczb¿ i obj¿to¿ci¿ oraz wysokim stopniem dysplazji j¿drowej. Terapia przeciwwirusowa i d¿u¿sze prze¿ycie spowodowäy wi¿ksz¿ atrofi¿ i zmniejszenie aktywno¿ci enzymów, zwi¿kszaj¿c apoptoz¿ i wywo¿uj¿c istotne zmiany w wysepkach trzustkowych, co prawdopodobnie miäo konsekwencje kliniczne i laboratoryjne. Nie stwierdzili¿my ¿adnych dowodów na istnienie zmian histologicznych trzustki b¿d¿cych nast¿pstwem terapii antyretrowirusowej.