Achter het glas

Gewapend is het glas, gewapend is het veilig is een poëziebundel van Onno Kosters die de hedendaagse tijd blootlegt door het gezicht op het glas te richten. Langgerekte, meanderende gedichten en korte, heldere lyriek onderzoeken hoe transparante wanden ons scheiden van de werkelijkheid, met beelden als beeldschermbril, dwazenspiegel, touchscreen, monitor, televisie en surveillancelens. Kijken en bekeken worden, bewust of onbewust, vormt de constante spanningslijn: glazen ogen zijn overal. De bundel verkent hoe je achter het glas de ander, de wereld en jezelf relativeert en positioneert in een tijd van liefdes, levens en crises.

Met een avontuurlijke en actuele toon fungeert de verzameling als een road movie van een cineast die zichzelf registreert als een melancholische maar vastberaden reiziger door een Europa in verval. Binnen- en buitenwereld lijken niet langer gescheiden, wat leidt tot een indringende ervaring van nabijheid en fragmentarische realiteit. Kosters opereert in de traditie van T.S. Eliot, Samuel Beckett en H.C. ten Berge, en plaatst zich zo overtuigend in een poëtische ruimte waar taal en beeld de grenzen van de perceptie onderzoeken.

Kenmerken

• Langere gedichten en compacte lyriek
• Glas als metafoor voor realiteit en afstand
• Transparante wanden tussen kijker en werkelijkheid
• Road movie-achtige verteltoon, zelfregie en onzekerheid
• Invloed: Eliot, Beckett, Ten Berge
• Uitgegeven bij Atlas Contact, 95 pagina’s