Achtentwintig letters

Autobiografische roman over afkomst, seksuele identiteit en psychose, geschreven door de auteur van eerder genomineerde romans Maïsroest en Zeg maar dat we niet thuis zijn. Het verhaal volgt Jibril van der Woude, die als kind vraagt waarom engelen wit zijn en later zijn Marokkaanse vader beter leert kennen. Wanneer een Marokkaanse uitdrukking hem laat inzien hoe verwant hij is met zijn voorouders – een geschiedenis van slavernij, de gedwongen reis van West-Afrika naar de Maghreb en de loyaliteit aan de sultan van Marokko – ontstaat er een verbinding die zijn identiteit verder vormgeeft. In zijn volwassen leven raakt Jibril in de war, en na een psychose neemt hij het besluit zijn verdwenen vader in Marokko op te zoeken. Die zoektocht geeft hem vleugels en brengt hem terug bij de achtentwintig Arabische letters die hij ooit leerde, maar vergaart hij opnieuw betekenis. De reis naar het Rifgebergte wordt een spiegel en een nieuw begin.

De roman werpt een intieme kijk op persoonlijke worstelingen met identiteit en familie, verweven met een historische ontdekkingsreis die de hedendaagse perceptie van erfgoed en memoria verrijkt.

De auteur Rashid Novaire presenteert een meeslepende autobiografische vertelling, oorspronkelijk uitgegeven bij Ambo/Anthos Uitgevers. Het boek telt 208 pagina’s en verschijnt in paperback.

Kenmerken

• Autobiografische roman over afkomst en identiteit
• Thema’s: seksualiteit, psychose, familiebanden
• Protagonist: Jibril van der Woude, zoon van Marokkaanse vader
• Verhaal verweeft slavernij en West‑Afrikaanse migratie
• Reis naar het Rifgebergte en zoektocht naar vader
• Vriendelijk en toegankelijk geschreven, nieuw begin centraal