1993

W niniejszej pracy Carlos A. Franco Gil proponuje krytyczn¿ rekonstrukcj¿ wenezuelskiej pami¿ci historycznej w oparciu o kluczowy rok 1993. Zainspirowany teoretycznym wk¿adem Pierre'a Nory i Marthy de Alby, autor artyku¿uje upami¿tnienie jako narz¿dzie analityczne do zaj¿cia si¿ roz¿amami, które oznaczäy koniec demokracji przedstawicielskiej, która pojawi¿a si¿ w 1958 roku. Poprzez badanie czterech kamieni milowych - dymisji prezydenckiej Carlosa Andrésa Péreza, zamachów bombowych w Caracas, kryzysu bankowego Banco Latino i wyborczego upadku systemu dwupartyjnego - rozwija si¿ z¿o¿ona lektura procesu instytucjonalnej, spo¿ecznej i symbolicznej dekompozycji, która doprowadzi¿a do radykalnej transformacji wenezuelskiego systemu politycznego. Ksi¿¿ka ta zaprasza czytelnika do spojrzenia na przesz¿o¿¿ poprzez pytania teräniejszo¿ci, staraj¿c si¿ zrozumie¿, w jaki sposób fragmentaryczne narracje pami¿ci staj¿ si¿ kluczem interpretacyjnym do rozwoju historycznego.